Debaty sejmoweSzosta Kadencja

Interpelacja w sprawie zmiany zasad finansowania pobytu wychowanków w internatach specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych na przykładzie SOSW w Długoborzu w woj. podlaskim

   Szanowny Panie Ministrze! Specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze borykają się ze znacznymi trudnościami związanymi ze zbyt niskim poziomem finansowania kosztów pobytu wychowanków w prowadzonych przez nie internatach. W woj. podlaskim takie ośrodki funkcjonują w Długoborzu, Białymstoku, Sokółce i 2 w Suwałkach.

   Obecnie obowiązujące rozporządzenie zawiera tylko jedną wagę (P25) dla wychowanków internatu bez względu na stopień upośledzenia, natomiast sprawozdanie S-14 zawiera dane o stopniach upośledzenia. W przypadku uczniów są dwie wagi (P6 i P8) uwzględniające ich upośledzenie, które pokrywają faktyczne koszty. Naliczenie subwencji w roku 2004 według wagi P25 wskazuje, iż naliczana subwencja dla grupy wychowanków upośledzonych w stopniu umiarkowanym lub znacznym jest o połowę niższa niż dla grupy wychowanków upośledzonych w stopniu lekkim. Ze względu na stopień upośledzenia liczebność w tych grupach jest zróżnicowana grupy lekko 10-16 osób, grupy życia 6-8 osób, natomiast przy naliczaniu subwencji na grupę nie uwzględnia się stopnia upośledzenia w poszczególnych grupach. Koszty utrzymania grupy zarówno wychowanków upośledzonych w stopniu lekkim, jak i wychowanków upośledzonych w stopniu umiarkowanym są porównywalne.

   W związku z nasileniem się w 2004 r. w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym w Długoborzu zjawiska wzrostu liczby grup w internacie, których wychowankowie są upośledzeni w stopniu umiarkowanym lub znacznym, i jednoczesnym spadkiem liczby grup, których wychowankowie są upośledzeni w stopniu lekkim, nastąpił znaczny wzrost kosztów utrzymania grup. Dlatego też subwencja oświatowa naliczona wg jednakowej wagi (P25) na wszystkich wychowanków bez względu na stopień upośledzenia powoduje braki budżetowe przy tendencji wzrostu grup, których wychowankowie upośledzeni są w stopniu umiarkowanym lub znacznym.

   Należna subwencja w tym ośrodku na 2004 r. wynosiła 1 538 950 zł, natomiast faktyczne koszty utrzymania grup w internacie SOSW kształtują się następująco:

   - za okres 1.01.-31.08.2004 (stan grup: 4 lekko, 5 życia) - 1 190 869 zł

   - za okres 1.09.-31.12.2004 (stan grup: 3 lekko, 6 życia) - 594 518 zł

   razem - 1 785 387 zł.

   Braki wynikające z różnicy między kosztami faktycznymi a subwencją naliczoną wynoszą 246 437 zł. Przyczyną takiego stany rzeczy jest naliczanie subwencji oświatowej wg jednakowej wagi P25.

   W wyniku tak dużych rozbieżności między naliczoną subwencją na poszczególne grupy wychowanków w internatach i faktycznymi kosztami ich utrzymania pod znakiem zapytania stoi funkcjonowanie i dalszy byt SOSW oraz związane z tym problemy organów prowadzących. Nie trzeba uzasadniać, jak ważną rolę odgrywają specjalne ośrodki szkolno-wychowawcze w przystosowaniu upośledzonych wychowanków do życia w społeczeństwie.

   Wobec powyższego stawiam Panu Ministrowi następujące pytania:

   1. Czy poruszony problem zostanie uwzględniony przy konstruowaniu rozporządzenia MENiS w sprawie sposobu podziału części oświatowej subwencji ogólnej dla JST na rok 2005 i przyszłe lata?

   2. Czy Pan Minister zdaje sobie sprawę, że nieuwzględnienie tego przedstawionego problemu, dotyczącego zmiany w sposobie naliczania subwencji na poszczególne grupy w internatach SOSW, których koszty utrzymania w rzeczywistości są zbliżone, stawia pod znakiem zapytania funkcjonowanie tych placówek?

   3. Czy wobec przytoczonych faktów do wyliczania subwencji oświatowej nie powinny być brane dwie zróżnicowane wagi, uwzględniające stopień upośledzenia wychowanków internatów SOSW, które pokryłyby faktyczne koszty i zmniejszyłyby różnice w naliczanej subwencji na poszczególne grupy?

   Z poważaniem

   Poseł Wojciech Borzuchowski

   Warszawa, dnia 28 grudnia 2004 r.